| Startuj z nami | Dodaj do ulubionych | Księga gości | Forum dyskusyjne | Chat | Newsletter | Powiadom znajomego | Poczta | Facebook |
Polski English Deutsch
Wybrzeże Słowińskie Dębnica Kaszubska On-line Gminny Portal Internetowy Dębnica Kaszubska On-line
 Gminny Portal Internetowy
- | - Katalog Firm Słupsk Powiat | Przetargi | Szukam/dam prace | Ogłoszenia | Bezrobocie | Dębnica Kaszubska w liczbach | Sylwester - | -
- | - Słupsk Powiat | Wyszukiwarka | Klimat | Pogoda | Mapa Gminy | Herb Dębnicy Kaszubskiej | Społeczność Lokalna | Publikacje - | -

Dębnica Kaszubska On-line Dębnica Kaszubska On-line / Atrakcje turystyczne / Zabytki


Kościół w Budowie
Kościół Parafialny Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski pochodzi z pierwszej połowy XVI wieku. W XVII wieku dobudowano wieżę z romańskim hełmem, którą zastąpiono w XIX wieku dachem namiotowym. Jest to jeden z najstarszych kościołów w powiecie słupskim.

Dwór w Kotowie
Dwór został wybudowany na początku XX wieku przez rodzinę Zitzewitz, którzy byli właścicielami Kotowa od XIV wieku.Dwór jest jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem.W celu zapewnienia na poddaszu światła dziennego w dachu umieszczone zostały lukary. Fasada budynku jest bardzo ozdobna. Część środkowa lekko wysunięta do przodu została zakończona trójkątnym szczytem wypełnionym płaską dekoracją o motywach roślinno- heraldycznychw. Nad wejściem znajdują się płaskorzeźby w kształcie kartuszy herbowych (dekoracyjne obramienia tarczy herbowej), które zostały umieszczone w półkolach. W pałacu zachowała się oryginalna stolarka okienna i drzwiowa. Elementy pierwotnego wystroju zachowały się także w holu w postaci resztek boazerii i dwóch okien z kolorowymi, witrażowymi szybami o motywach roślinnych. Okna te wychodzą na werandę znajdującą się od strony północnej.

Szkoła w Dębnicy Kaszubskiej
Nie ma dokładnych danych o czasie założenia szkoły w Dębnicy Kaszubskiej. Królewska izba wojenna w 1749 roku złożyła do magistratu w Słupsku wniosek o wybudowanie szkoły. Prawdopodobnie budowa została zakończona wiosną 1750 roku. W 1820 roku wybudowano nowy budynek szkolny z dwiema salami. Trzecią salę lekcyjną dobudowano w 1872 roku. W 1880 roku wybudowano nowy budynek mieszkalny dla nauczycieli, ponieważ stary dom wymagał gruntowego remontu. Zaczęła stale wzrastać liczba uczniów. W 1884 roku do szkoły uczęszczało 249 uczniów. Nastąpiła potrzeba wybudowania większej szkoły, która pomieściłaby wszystkie dzieci. 1 kwietnia 1913 roku wprowadzono się do nowego budynku z 12 salami lekcyjnymi. W 1832 roku w szkole pracowało 8 nauczycieli: dyrektor Zielow, zastępca dyrektora Walter Albrecht, nauczycielami byli: Gustav Baronowski, Otto Behling, Friedrich Damaschke, Artur Kollin, Ernest Eldor Mahnke, Max Schulz oraz nauczyciel zawodu Heinrich Wallat. Był rok 1945, gdy rozpoczynała się nauka w tej szkole, cichły wystrzały armatnich kul. Naród po zakończeniu II wojny światowej z wielkim entuzjazmem przystąpił do odbudowy swojego kraju. Do Dębnicy Kaszubskiej zaczęli przybywać osadnicy polscy. W miarę ich napływu zaistniała potrzeba utworzenia polskiej szkoły. Pierwszą szkołę na terenie gminy zorganizowano w Dębnicy Kaszubskiej, a pierwszym jej kierownikiem został aptekarz Leopold Balcerzak. Do tej jedynej szkoły uczęszczały dzieci z okolicznych miejscowości. Funkcjonowanie szkoły było trudne ze względu na brak kadry nauczycielskiej, środków finansowych a także różny poziom wiedzy uczniów i ich wiek. Początkowo klasy były łączone. W latach 1946/47 szkoła w Dębnicy Kaszubskiej była pięcioklasowa. Dopiero w miarę napływu osadników można było uruchomić klasy od I-VII. Przybyło także nauczycieli. Kolejno stanowisko kierownika szkoły pełnili: Zygmunt Łaba, Eugenia Fedorko i Włodzimierz Szulhan. Do roku 1952 trwał proces umacniania się bazy oświatowej i kadry pedagogicznej. Zmiany kadrowe nastąpiły w roku szkolnym 1956/57. Obowiązki kierownika szkoły przejął Władysław Midura. Grono pedagogiczne liczyło 7 osób, a liczba uczniów przekroczyła 216. Lata sześćdziesiąte przynoszą dalszy wzrost liczby uczniów -620, w związku z budową Zakładu Garbarskiego. Od 1964r. funkcję kierownika szkoły sprawował Jerzy Müller. W związku z reformą systemu Edukacji Narodowej rozpoczęto tworzenie gminnych szkól zbiorczych. 2 września 1973r. powołano Zbiorczą Szkołę Gminną. Jej dyrektorem był Leszek Masiukiewicz, następnie Urszula Masiukiewicz. Wzrosła ilość uczniów do 724. Dzieci dowożono z wielu okolicznych miejscowości. Rok szkolny 1985/86 przynosi dalsze zmiany organizacyjne. Likwidacji ulegają funkcje zbiorczych szkół gminnych i tworzą się stanowiska inspektora oświaty i wychowania. To stanowisko w naszej gminie obejmuje Maria Jackiewicz. Dyrektorem szkoły została Jadwiga Karaś.

Dworek myśliwski w Krzyni
Pierwsza wzmianka pochodzi z roku 1266. Wtedy wieś stanowiła osadę słowiańską o kształcie ulicówki. Krzynia w przeszłości była leżącym na uboczu majątkiem leśnym, do którego wiodła tylko jedna droga z Dębnicy Kaszubskiej. Wieś powstała z połączenia dwóch szlacheckich dóbr Krzyni Małej i Wielkiej. Krzynia Wielka w XVIII wieku była dawnym lennem Zitzewitzów, natomiast Krzynia Mała była lennem Puttkamerów. Obie wsie stanowiły własność Johanna Ludwika Liebermanna. Dawniej we wsi stał pałac. Dworek położony był na wzgórzu, na północny zachód od rzeki w leśnej głuszy. Do pałacu myśliwskiego przyjeżdżały na polowania koronowane głowy i największe osobistości III Rzeszy. Często gościł tu Herman Göring. Podobno dla takich jak on gości zbudowano tajemniczy bunkier, do którego jednak jak dotąd nikt nie znalazł wejścia. Murowany dworek założony został na planie nieregularnego prostokąta. W części zachodniej górowała wieżyczka, od wschodu znajdowało się wejście na dwubiegową klatkę schodową. W elewacji frontowej znajdowały się drzwi wejściowe, a po bokach okna. Dach był kryty blachą ocynkowaną a ściany zdobione fryzem ceglanym. Od frontu znajdowały się wieżyczki. Jeszcze na początku lat 80-tych wisiał w wykuszu herb rodowy von Zitzewitzów. Największe wrażenie robiły belki stropowe z rzeźbionymi głowami. Rok 1984 – w czasie generalnego remontu wybuchł pożar, który strawił całkowicie budynek. Pałac otaczał park przypałacowy o powierzchni 12,6 ha ,utrzymany w stylu parku krajobrazowego z połowy XIX wieku. Układ przestrzenny tego obiektu zachował się dość dobrze, jednak jego formuła podkreślająca naturalne piękno form terenowych została mocno zaniedbana. Drzewostan w parku ma wysokie walory dendrologiczne. Dwie potężne lipy drobnolistne i dąb szypułkowy zostały uznane za pomniki przyrody. Konfiguracja terenu parku podworskiego urozmaicona jest licznymi wąwozami i źródliskami W dobrym stanie zachowała się kuźnia murowana z przełomu XIX i XX wieku oraz budynki gospodarcze. Budynek kuźni wykorzystywany był jako magazyn.



Gry, tapety, aplikacje, polifonia i... wszystko na komórkę kliknij tutaj>>>


Web Informer Button